پرستیژ

رابرت انجیر و آلفرد بوردن شعبده‌بازانی هستند که از جوانی در حال رقابت با یکدیگر بوده‌اند ولی این رقابت به تدریج به دشمنی تبدیل می‌شود. درست از زمانی که بوردن با نوعی گره زدن دست جولیا همسر انجیر، باعث مرگ او می‌شود. این اتفاق باعث کینه انجیر و تلاش برای کشتن بوردن می‌گردد که تلاشهای متقابل بوردن را در پی دارد. فیلم پرستیژ (محصول ۲۰۰۶) که آن را حیثیت یا اعتبار هم ترجمه کرده‌اند، شاید در مقایسه با فیلمهای دیگر کریستوفر نولان، مثل بی‌خوابی، تلقین، اینترستلار و سه‌گانه بتمن عظمت چندانی نداشته باشد ولی به شدت در فریب دادن بیننده خوب عمل می‌کند. طوری که خود فیلم هم مثل داستانش به نوعی شعبده‌بازی شبیه است.
پیشتر در مورد دیگر فیلم کریستوفر نولان یعنی ممنتو نوشته بودم. این فیلم اگر از نظر فیلمنامه بالاتر از سبک گیج‌کننده ممنتو نباشد کمتر هم نیست.

پرستیژ
داستان فیلم در اواخر قرن نوزدهم رخ می‌دهد و تلاشهای دو شعبده‌باز برای ساختن شعبده‌ای که تمامی شعبده‌های قبلی در برابرش رنگ می‌بازد را به تصویر می‌کشد. در این مسیر دوستی انجیر و بوردن به نفرت و دشمنی تبدیل می‌شود و نولان با مهارت سعی در روایت این موضوع دارد که حرص رسیدن به موفقیت و قدرت چگونه می‌تواند آدمی را تباه و زندگی را تبدیل به تراژدی کند.
فیلمنامه پرستیژ را کریستوفر نولان و برادرش جاناتان نولان بر اساس کتابی از کریستوفر پرایست نوشته‌اند و کریستوفر نولان آن را کارگردانی کرده است. در حالیکه پیش از آن قرار بوده سام مندس کارگردان مطرح فیلم زیبایی آمریکایی آن را بسازد.

پرستیژ
شاید به نوعی بتوان پرستیژ را فیلمی علمی – تخیلی به حساب آورد. استفاده از نام نیکلا تسلا و تئوری انتقال جریان برق او و همکاری انجیر با او و رقابت تسلا و ادیسون رنگ و بوی علمی بودن هم به فیلم می‌دهد. ولی نکته اصلی که در فیلم روایت می‌شود بحث متافیزیک است. پرستیژ در واقع پایان متافیزیک شعبده یا جادوگری را روایت می‌کند. اینکه تماشاگر شکی ندارد که در هر موردی کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه است و برای هر پدیده‌ای دنبال دلیل علمی می‌گردد. این فیلم گذار از دنیای متافیزیک و جادو به دنیای علم را نشان می‌دهد.

اشتراک این مطلب در:

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *